-Blue? Trochę to...trafne-powiedziałam.Zaśmiał się.
-Wszyscy tak reagują na moje oczy- wyjaśnił.
-Fakt, są trochę przerażające. Jak tylko na mnie spojrzałeś, miałam wrażenie, że wszystko o mnie wiesz. To takie ciutkę obezwładniające. Reakcją obronną jest ucieczka. Nie bierz tego do siebie- uśmiechnęłam się przepraszająco.
-Nie, w porządku... przyzwyczaiłem się- w jego oczach pojawiły się figlarne błyski.
-Należysz do jakiejś sfory?- zaczęłam rozmowę- bo wiesz, jak nie... to ja szukam czonków. Bo jestem jakby dosyć jedyna tutaj. I jakby dosyć mi się nudzi- sporzałam na niego z nadzieją.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz